عرفه

هر چقدر از نعمت هایت بگویم هر چقدر سپاس بگویم کم است و هر چقدر هم تسبیح کنم باز هم کم هست . نه توان تكثر ديدن دارم و نه توان یک دیدن این تکثر . اما انقدر حمد و تسبيح ميگويم تا ببینم و تو مرا چنین آفریدیولیولی این چه عشقیه که به دلم انداختی؟ عشقی که از روز اول ناممکن بود و هر روز شعله ورتر و هر روز غیرممکن تر و باز شعله ور ترآره من ازت عشق خواستم، ممنونولی چرا اینقدر بعید که بگم فاترک ما ارید لما یریدآره عشق همینه، سوزان بعید دور و نزدیکمثل خودتمیدونم ولی گفتنم ناسپاسیست . ولی .... این ولی را به حساب ناسپاسیم نذارو میخوام کمکم کنی ، در این حیرانی مرا راه نمایی کنی، در این تاریکی منو روشنایی بدیچیزی ازم نمونده، به دادم برس، که تو دادرسیسپاس مخصوص توست و منزه ایی از هر چه پندارم..چه قربانی کنم؟ اسماعیلم رو؟